Sztuka rzeźbienia w drewnie

Snycerstwo, sztuka o tradycjach sięgających pradawnych kultur Afryki, Ameryki Północnej i Oceanii, również współcześnie stwarza możliwości oryginalnej wypowiedzi artystycznej. Książka Sztuka rzeźbienia w drewnie zawiera nie tylko przegląd bogatej historii snycerstwa, ale też przekazuje wiadomości praktyczne.
Znajdziemy tu opis właściwości drewna i szczegółowe informacje o tych jego gatunkach, które są trudno dostępne w Polsce, a także omówienie narzędzi używanych przez snycerzy przy kolejnych etapach pracy - od przygotowania bloku drewna - po prace wykończeniowe. Autorzy przekazują też rady dotyczące fotografowania, transportu i ekspozycji gotowych rzeźb.

Znakomitym rodzajem „kursu snycerstwa" są te rozdziały, w których dokładnie opisano i zilustrowano wspaniałymi zdjęciami proces tworzenia kilku rzeźb o wzrastającym stopniu trudności.
Książka podaje świetny materiał dla początkujących i średniozaawansowanych rzeźbiarzy, który polecić można celem wzbogacenia umiejętności praktycznych.

Książka, mimo formy podręcznika, jest esejem napisanym przez hiszpańskiego rzeźbiarza i jego przyjaciela. Autorzy, zafascynowani drewnem, pragną odsłonić przed czytelnikiem tajniki snycerstwa i uczciwie dzielą się z nim swą wiedzą i doświadczeniem.

W pierwszym rozdziale przedstawiają ogólną charakterystykę rozwoju rzeźbiarstwa w drewnie w różnych rejonach świata. Dwa następne rozdziały poświęcone są samemu drewnu i urządzeniu pracowni. Dalej poruszone są tematy praktyczne: przygotowywanie projektu, przycinanie drewna, pierwsze ociosywanie, struganie. Porady praktyczne należy jednak traktować raczej jako ciekawostki zachęcające do działania.

Aby zaznajomić czytelnika z takim materiałem jak drewno i by rozbudzić jego wyobraźnię, w tekście wprowadzono dygresje literackie; ich celem jest też pogłębienie relacji pomiędzy rzeźbiarzem a drewnem. Szczerość wobec samego siebie i szacunek dla materiału stanowią klucz do tej formy sztuki.

Autorzy starali się odnaleźć obszar, w którym przeciwieństwa tworzą harmonię, gdzie wyraz artystyczny wynika z maestrii techniki, gdzie teoria i praktyka przenikają się, a jakość nie ma źródła w abstrakcji czy metaforze. Preferowana przez nich skala wartości estetycznych, omówiona jest w "Estetyce rzeźby", gdzie na pierwszym miejscu znajdują się dzieła, wywołujące największy oddźwięk w zbiorowej podświadomości.

Książka oferuje obszerny materiał ilustracyjny; może on stanowić odniesienie dla tych, którzy nie podzielają przedstawionych poglądów i pragną rzeźbić podług własnych upodobań.

Rzeźbić można w różnych materiałach: w kamieniu, kości słoniowej, metalu, wosku, glinie, lecz pojęcie  "snycerstwo" odnosi się tylko i wyłącznie do rzeźbienia w drewnie. W tej książce będziemy mówić tylko o snycerstwie artystycznym, choć cieśle i stolarze, wykonujący meble, także zajmują się snycerstwem.

Pojęciem „rzeźby" objęte zostały jednak tworzone w dawnych wiekach drewniane przedmioty użytkowe, których logika i czystość formy budzą satysfakcję odbiorcy i promieniują energią. "Rzeźbienie" - to wydobywanie formy trójwymiarowej poprzez usuwanie zbędnego materiału. Samo pojęcie "rzeźby" nie wydaje się ściśle zdefiniowane. Niektóre słowniki, podając klasyczną definicję, kończą konkluzją, że rzeźba to "wszystko co można sobie wyobrazić jako rzeźbę".

Autorzy nie definiują zbyt wąsko pojęcia "rzeźby w drewnie"; w tym materiale formę można także kształtować poprzez łączenie, skręcanie, recykling i "wszystko, co można sobie wyobrazić ..."

Josepmaria T. Cami - snycerz i nauczyciel rzeźbiarstwa w Massana School w Barcelonie; jego prace biorą udział  w licznych wystawach w Europie i Stanach Zjednoczonych.
Jacinto Santamera - historyk sztuki i wykładowca nauk społecznych.